| Dom stary, opuszczony, gdzieś na skraju drogi
| Старий, покинутий будинок, десь на краю дороги
|
| Dziwne — choć iść tam nie chcesz, same niosą nogi
| Дивно — хоч туди не хочеш, але ноги носять самі
|
| Wchodzisz — bezludna cisza aż dźwięczy wokoło
| Заходиш — безлюдна тиша лунає навкруги
|
| Myślisz — tak kiedyś było tu głośno, wesoło
| Думаєш – раніше тут було голосно і весело
|
| Na ścianach fotografie: Panowie z Paniami
| На стінах фотографії: джентльмени з дамами
|
| A to — patrzcie — fortepian: lubił grywać na nim
| А це — дивіться — піаніно: він любив на ньому грати
|
| Tu w wazoniku piórko, znalazłem je wtedy
| Перо тут у вазі, я знайшов його тоді
|
| Tu róża zasuszona, pamiętasz, jak kiedyś…
| Ось засушена троянда, згадайте, коли...
|
| Za stołem wyraźniejsze jeszcze od powietrza
| За столом навіть чистіше повітря
|
| Najdroższe cienie siedzą - coraz lżejsze, bledsze
| Сидять найдорожчі тіні - все світліше, блідіше
|
| A szklanki czas nie rozbił - cała, wieczna żyje
| І час не розбив окуляри - все, вічне
|
| Choć ten, co pijał z niej, już z innych źródeł pije
| Хоча той, хто з нього пив, уже п’є з інших джерел
|
| O! | ПРО |
| nieśmiertelność rzeczy, o! | безсмертя речей, о! |
| pamiątki po nas
| сувеніри після нас
|
| Bo to przecież nasz dom jest i opowieść o nas
| Адже це наш дім і історія про нас
|
| To twoich palców ciepło, wciąż na tych klawiszach
| Це тепло твоїх пальців, все ще на цих клавішах
|
| Nasze w tych ścianach głosy i ta po nich cisza
| Наші голоси в цих стінах і тиша за ними
|
| Dom stary, opuszczony, gdzieś na skraju drogi
| Старий, покинутий будинок, десь на краю дороги
|
| Dziwne — choć iść tam nie chcesz, same niosą nogi
| Дивно — хоч туди не хочеш, але ноги носять самі
|
| A ponad domem błękit, wysoki, ogromny
| А над хатою синій, високий, величезний
|
| I gwiazda wstaje pierwsza — tam, na nieboskłonie… | І першою сходить зірка - там, на небі... |