| Vroeger zat ik uren op de stoel bij opa
| Раніше я годинами сидів на дідусеві
|
| Hij vertelde me dan altijd een verhaal
| Він завжди розповідав мені історію
|
| Of we gingen samen naar de golven kijken
| Або ми поїхали разом спостерігати на хвилі
|
| En de mensen kenden opa allemaal
| І всі люди знали дідуся
|
| Ja ik weet nog hoe we konden blijven lachen
| Так, я пам’ятаю, як ми могли продовжувати посміхатися
|
| Om een hondje dat daar speelde op het strand
| Собаці, яка гралася на пляжі
|
| En dat zomaar naar de golven ging staan blaffen
| І що тільки почало гавкати на хвилі
|
| Of daar vechten met een weggewaaide krant
| Або боротися там із продутою газетою
|
| En zo liepen we vaak zonder wat te zeggen
| І тому ми часто ходили, нічого не кажучи
|
| Lange einden heel gezellig hand in hand
| Довгі кінці дуже зручно тримати в руках
|
| En dan keek ik om en zag mijn kleine voeten
| А потім я озирнувся і побачив свої маленькі ніжки
|
| Naast mijn opa’s grote stappen in het zand
| Поруч великі сходи діда в піску
|
| Maar nu loop ik in m’n eentje want mijn opa loopt niet meer
| Але тепер я ходжу сам, бо дідусь більше не ходить
|
| En ik breng m’n kleine tranen naar die hele grote zee
| І я приношу свої маленькі сльози до цього дуже великого моря
|
| Ik zie nog mijn opa liggen als een stille witte pop
| Я досі бачу, як дідусь лежить, мов мовчазна біла лялька
|
| Opa sloot voorgoed zijn ogen en hij slaat ze nooit meer op
| Дідусь назавжди заплющив очі, і ніколи не рятує їх
|
| Maar nu loop ik in m’n eentje want mijn opa loopt niet meer
| Але тепер я ходжу сам, бо дідусь більше не ходить
|
| En ik breng m’n kleine tranen naar die hele grote zee
| І я приношу свої маленькі сльози до цього дуже великого моря
|
| Ik zie nog mijn opa liggen als een stille witte pop
| Я досі бачу, як дідусь лежить, мов мовчазна біла лялька
|
| Opa sloot voorgoed zijn ogen en hij slaat
| Дідусь назавжди заплющив очі і б’є
|
| Ze nooit meer op
| Вона ніколи більше
|
| Duizend golven spoelden over opa’s stappen
| Тисяча хвиль намивала дідусеві сходи
|
| Het zijn alleen m’n eigen voeten die daar staan
| Там стоять лише мої власні ноги
|
| Maar ik ken nog zijn verhalen en zijn grappen
| Але я досі пам’ятаю його історії та його жарти
|
| En ik weet nog wat ik met hem heb gedaan
| І я пам’ятаю, що я з ним зробив
|
| En zo is opa toch een beetje blijven leven
| Так і дідусь пожив трохи
|
| Want herinneringen raak je nooit meer kwijt
| Бо ти ніколи не втратиш спогади
|
| En hij heeft me zoveel goede raad gegeven
| І він дав мені стільки хороших порад
|
| Dus hij blijft gewoon m’n opa voor altijd
| Тому він назавжди залишиться моїм дідом
|
| En zo liepen we vaak zonder veel te zeggen
| І тому ми часто гуляли, не кажучи багато
|
| Lange einden heel gezellig hand in hand
| Довгі кінці дуже зручно тримати в руках
|
| En dan keek ik om en zag mijn kleine voeten
| А потім я озирнувся і побачив свої маленькі ніжки
|
| Naast mijn opa’s grote stappen in het zand
| Поруч великі сходи діда в піску
|
| Maar nu loop ik in m’n eentje want mijn opa loopt niet meer
| Але тепер я ходжу сам, бо дідусь більше не ходить
|
| En ik breng m’n kleine tranen naar die hele grote zee
| І я приношу свої маленькі сльози до цього дуже великого моря
|
| Ik zie nog mijn opa liggen als een stille witte pop
| Я досі бачу, як дідусь лежить, мов мовчазна біла лялька
|
| Opa sloot voorgoed zijn ogen en hij slaat ze nooit meer op
| Дідусь назавжди заплющив очі, і ніколи не рятує їх
|
| Maar nu loop ik in m’n eentje want mijn opa loopt niet meer
| Але тепер я ходжу сам, бо дідусь більше не ходить
|
| En ik breng m’n kleine tranen naar die hele grote zee
| І я приношу свої маленькі сльози до цього дуже великого моря
|
| Ik zie nog mijn opa liggen als een stille witte pop
| Я досі бачу, як дідусь лежить, мов мовчазна біла лялька
|
| Opa sloot voorgoed zijn ogen en hij slaat
| Дідусь назавжди заплющив очі і б’є
|
| Ze nooit meer op | Вона ніколи більше |