| Kι αν προσπαθώ στο φως της μέρας να ξεχάσω
| А якщо спробую при світлі дня забути
|
| Κι αν προσπαθούνε να με κάνουν να γελάσω
| І якщо вони намагаються мене розсмішити
|
| Είναι στιγμές που όλα γύρω μοιάζουν ξένα
| Це моменти, коли все навколо виглядає чужим
|
| Γιατί εσύ δεν είσαι εδώ…
| Чому тебе тут немає…
|
| Φεύγουν οι μέρες για τους άλλους μα για μένα
| Дні минають для інших, але для мене
|
| Φαίνεται ο χρόνος πως ξεχάστηκε στα φρένα
| Здається, час на гальмах забули
|
| Κάθε καινούριο μοιάζει ρούχο φορεμένο
| Кожен новий виглядає як поношений одяг
|
| Γιατί εσύ δεν είσαι εδώ…
| Чому тебе тут немає…
|
| Κι όμως νιώθω μια φωνή πάλι να σιγοψυθυρίζει
| І все ж я знову відчуваю, як голос шепоче
|
| Να μου λέει πως δεν τελειώνει όταν κάτι αρχίζει
| Сказати мені, що це не закінчується, коли щось починається
|
| Κι όσο η νύχτα αυτή περνάει, φωνή πως δυναμώνει
| І коли минає ця ніч, голос стає все гучнішим
|
| Κι είσαι εσύ, μονάχα εσύ…
| І це ти, тільки ти…
|
| Βλέπω πάλι μια σκιά στους τοίχους να γυρίζει
| Я знову бачу, як тінь на стінах обертається
|
| Στο καθρέφτι μου μπροστά, καρδιές να ζωγραφίζει
| У моєму дзеркалі попереду сердечка малюють
|
| Κι όσο η νύχτα αυτή περνάει σκιά πως ζωντανεύει
| І поки мине ця ніч, тінь оживає
|
| Κι είσαι εσύ, μονάχα εσύ, στη νύχτα αυτή!
| І це ти, тільки ти, сьогодні ввечері!
|
| Έλα για λίγο στο σκοτάδι να χαθούμε
| Заходьте на час у темряві, щоб заблукати
|
| Έλα μια βόλτα να με βγάλεις και όπου βγούμε
| Приходь погуляй і візьми мене, куди б ми не пішли
|
| Μοιάζουν οι τοίχοι φυλακή και δεν αντέχω
| Стіни схожі на в'язницю і я не можу цього терпіти
|
| Γιατί εσύ δεν είσαι εδώ…
| Чому тебе тут немає…
|
| Κι όμως νιώθω πάλι μια φωνή να σιγοψίθυριζει
| І знову я відчуваю, як голос шепоче
|
| Να μου λέει πως δεν τελειώνει όταν κάτι αρχίζει
| Сказати мені, що це не закінчується, коли щось починається
|
| Κι όσο η νύχτα αυτή περνάει, φωνή πως δυναμώνει
| І коли минає ця ніч, голос стає все гучнішим
|
| Κι είσαι εσύ, μονάχα εσύ…
| І це ти, тільки ти…
|
| Βλέπω πάλι μια σκιά στους τοίχους να γυρίζει
| Я знову бачу, як тінь на стінах обертається
|
| Στο καθρέφτη μου μπροστά, καρδιές να ζωγραφίζει
| Перед моїм дзеркалом малюються серця
|
| Κι όσο η νύχτα αυτή περνάει σκιά πως ζωντανεύει
| І поки мине ця ніч, тінь оживає
|
| Κι είσαι εσύ, μονάχα εσύ, στη νύχτα αυτή!
| І це ти, тільки ти, сьогодні ввечері!
|
| Κι είσαι εσύ, μονάχα εσύ στη νύχτα αυτή | І це ти, тільки ти сьогодні ввечері |