| Μετανιώνω για όσα ένιωσα |
| Και για όσα απλά σου έδωσα |
| Μετανιώνω γιατί σ' αγαπώ |
| Σε λυπάμαι για τα πάθη σου |
| Και τ'αμέτρητα τα λάθη σου |
| Σε λυπάμαι που ποτέ σου δε κατάλαβες |
| Ποιος σου'χει μάθει ν'ανοίγεις πληγές |
| Να μαχαιρώνεις καρδιές και να καις |
| Μη με κοιτάζεις ξέρω για όλα πως φταις |
| Ποιος σου'χει μάθει να λες πως μπορείς |
| Για την αγάπη μου ν'αδιαφορείς |
| Θα τα πληρώσεις όλα μια μέρα θα δεις |
| Και μετά θα γυρίζεις με σκυμμένο κεφάλι |
| Και στους φίλους σου πάλι θα λες |
| Πως θυμάσαι τα βράδια μια αγάπη μεγάλη |
| Πως θυμάσαι τα βράδια και κλαις |
| Κάνω ότι δε σε σκέφτομαι |
| Μέσα μου όμως παραδέχομαι |
| Πως να σε ξεχάσω δεν μπορώ |
| Ήσουν η γλυκιά ιστορία μου |
| Η μεγάλη αδυναμία μου |
| Ήσουν ό'τι μια ζωή περίμενα να δω |
| Ποιος σου'χει μάθει ν'ανοίγεις πληγές |
| Να μαχαιρώνεις καρδιές και να καις |
| Μη με κοιτάζεις ξέρω για όλα πως φταις |
| Ποιος σου'χει μάθει να λες πως μπορείς |
| Για την αγάπη μου ν'αδιαφορείς |
| Θα τα πληρώσεις όλα μια μέρα θα δεις |
| Και μετά θα γυρίζεις με σκυμμένο κεφάλι |
| Και στους φίλους σου πάλι θα λες |
| Πως θυμάσαι τα βράδια μια αγάπη μεγάλη |
| Πως θυμάσαι τα βράδια και κλαις |