| بهت پيله كردم نميموني پيشم |
| نه ميمرم اينجا نه پروانه ميشم |
| از عشق زيادي تورو خسته كردم |
| تو دورم زدي خواستي دورت نگردم |
| بازم شوري اشك و لب هاي سردم |
| من اين بازيو صد دفعه دوره كردم |
| نه راهي نداره گمونم قراره |
| يكي ديگه دستامو تنها بذاره |
| ديگه توي دنيا به چي اعتباره |
| كسي كه براش مردي دوست نداره |
| منو بغض و بارون، سكوت خيابون |
| دوباره شكستم چه ساده، چه آسون |
| به پاتم بسوزم تو شمعم نميشي |
| تو حواي دنياي آدم نميشي |
| غرورت گلومو به هق هق كشيده |
| آدم كه قسم خوردشو دق نميده |
| من و تو يه عمره دوتا خط صافيم |
| شده عادت ما كه رويا ببافيم |
| بشينيم و عشقو به بازي بگيريم |
| واسه زندگي كردنامون بميريم |
| چه سخته تو تنهايي شرمنده ميشيم |
| ماها قهرمانيم و بازنده ميشيم |
| مثه عصر پاييزي رنگ و رومون |
| واسه خيليا خاطره ست آرزومون |
| ديگه توي دنيا به چي اعتباره |
| كسي كه براش مردي دوست نداره |
| منو بغض و بارون، سكوت خيابون |
| دوباره شكستم چه ساده، چه آسون |
| به پاتم بسوزم تو شمعم نميشي |
| تو حواي دنياي آدم نميشي |
| غرورت گلومو به هق هق كشيده |
| آدم كه قسم خوردشو دق نميده |
| مثه عصر پاييزي … |