| Τα χείλη μου ξερά και διψασμένα
| Мої губи сухі й спраглий
|
| Γυρεύουνε στην άσφαλτο νερό
| Вони крутяться на асфальтовій воді
|
| Περνάνε δίπλα μου τα τροχοφόρα
| Повз мене проїжджають колісні машини
|
| Και συ μου λες μας περιμένει η μπόρα
| А ти кажеш, що нас чекає буря
|
| Και με τραβάς σε καμπαρέ υγρό
| А ти втягуєш мене в кабаре рідину
|
| Βαδίζουμε μαζί στον ίδιο δρόμο
| Разом ходимо однією дорогою
|
| Μα τα κελιά μας είναι χωριστά
| Але наші клітини окремі
|
| Σε πολιτεία μαγική γυρνάμε
| Повертаємось у чарівний стан
|
| Δε θέλω πια να μάθω τι ζητάμε
| Я більше не хочу знати, про що ми просимо
|
| Φτάνει να μου χαρίσεις δυο φιλιά
| Досить дати мені два поцілунки
|
| Με παίζεις στη ρουλέτα και με χάνεις
| Ти граєш зі мною в рулетку і втрачаєш мене
|
| Σε ένα παραμύθι εφιαλτικό
| У кошмарній казці
|
| Φωνή εντόμου τώρα ειν' η φωνή μου
| Голос комах тепер мій голос
|
| Φυτό αναρριχώμενο η ζωή μου
| Плетиста рослина моє життя
|
| Με κόβεις και με ρίχνεις στο κενό
| Ти ріжеш мене і кидаєш у порожнечу
|
| Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία
| Як потреба стає історією
|
| Πώς η ιστορία γίνεται σιωπή
| Як історія стає мовчанням
|
| Τι με κοιτάζεις Ρόζα μουδιασμένο
| Чого ти дивишся на мене Роза заціпеніла
|
| Συγχώρα με που δεν καταλαβαίνω
| Вибачте за нерозуміння
|
| Τι λένε τα κομπιούτερς κι οι αριθμοί
| Про що говорять комп’ютери та цифри
|
| Αγάπη μου από κάρβουνο και θειάφι
| Моя любов до вугілля та сірки
|
| Πώς σ' έχει αλλάξει έτσι ο καιρός
| Як вас так змінила погода?
|
| Περνάνε πάνω μας τα τροχοφόρα
| Понад нами проїжджає колісна техніка
|
| Και γω μέσ' στην ομίχλη και τη μπόρα
| А я йду крізь туман і дощ
|
| Κοιμάμαι στο πλευρό σου νηστικός
| Я сплю поруч з тобою постом
|
| Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία
| Як потреба стає історією
|
| Πώς η ιστορία γίνεται σιωπή
| Як історія стає мовчанням
|
| Τι με κοιτάζεις Ρόζα μουδιασμένο
| Чого ти дивишся на мене Роза заціпеніла
|
| Συγχώρα με που δεν καταλαβαίνω
| Вибачте за нерозуміння
|
| Τι λένε τα κομπιούτερς κι οι αριθμοί | Про що говорять комп’ютери та цифри |