| Sie hat den Glanz in ihre Augn, der dir Liebe verspricht. |
| Jedes Wort des ihre Lippen verlosst klingt in mir wia a Frühlingsgedicht. |
| Mit wird has und koid, wenn Sie mit mir spricht. |
| Wie sie geht, wie sie steht und wie sie sich bewegt… |
| So elegant und charmant reißt sie blicke an sich und mir gibt’s an Stich. |
| Weil i waas dass i dann, nur schwoch werden kann. |
| Sie hod des feier in ihr und i gspia in mir, dass i Kopf und Verstand, |
| den Herzschlog in mir an Sie verlier. |
| Sie drogt de Liab diaf in ihr. |
| Sie hat knallroate Schua von ihr griag i ned gnua. |
| Sie is kerzengrod durch mei Herz spaziert. |
| Sie… |
| Sie drogt de Liab diaf in Ihr. |
| Weil sie was was sie wü, kommt sie immer an Ziel. |
| Sie flutet die Herzen mit Sonne und leuchtet heller als Licht. |
| Lass i mi foin woas i für mi, dass i an ihr zabrich. |
| Sie hod des feier in ihr und i gspia in mir, dass i Kopf und Verstand, |
| den Herzschlog in mir an Sie verlier. |
| Sie drogt de Liab diaf in ihr. |
| Sie hat knallroate Schua von ihr griag i ned gnua. |
| Sie is kerzengrod durch mei Herz spaziert. |
| Ja Sie… |
| Sie drogt de Liab diaf in ihr… |
| Sie hod des stohlende scheinen, |
| des glitzternd und glänzend und leuchtende Licht der Heimatsun in ihr. |
| Nanananana… |
| Sie hod des feier in ihr und i gspia in mir, dass i Kopf und Verstand, |
| den Herzschlog in mir, an Sie verlier. |
| Sie drogt de Liab diaf in ihr. |
| Sie hat knallroate Schua von ihr griag i ned gnua. |
| Sie is kerzengrod durch mei Herz spaziert. |
| Sie… Ja Sie nur Sie… |
| Sie trogt de Liab diaf in Ihr… |