| Það snjóar hérna úti og garðurinn hann gránar.
| Тут іде сніг, а сад сірий.
|
| Garðastrætishúsin verða hlýleg að sjá
| На садові будиночки буде тепло дивитися
|
| og kertaljóssins skuggar skrítnum myndum varpa
| а тіні світла свічок кидають дивні образи
|
| á veggina í stofunni sem ég stari á.
| на стінах у вітальні, на які я дивлюся.
|
| Og myndirnar þær læðast, lúmskar inn í hugann
| І образи заповзають, заповзають у свідомість
|
| leggjast bak við augun og hvísla því að mér
| лягай за очі і шепни мені це
|
| að ástin sé augnablik sem brenni mannsins hjarta
| що любов — це мить, яка палає людське серце
|
| í brjósti mínu er eldurinn enn að leika sér.
| в моїх грудях ще вогонь грає.
|
| Og þau svífa í kvöld snjókornin
| А сьогодні ввечері пливуть сніжинки
|
| sem kossar án vara.
| хто цілується без виробу.
|
| Og við sem vorum ástfangin
| І ми, які були закохані
|
| aldrei náðum saman,
| ми ніколи не ладили,
|
| það lá alltaf í loftinu
| це завжди було в повітрі
|
| að ég mundi fara.
| що я б пішов.
|
| Það snjóar hérna úti og enginn er á ferli
| Тут йде сніг, і ніхто не рухається
|
| allt er hjúpað rökkri og kertin eru dauð.
| все в темряві і свічки мертві.
|
| Senn fer hann að birta og bílar vakna kaldir
| Незабаром він починає загорятися, а машини прокидаються холодними
|
| en borgin sefur ennþá og gatan mín er auð. | але місто ще спить, а моя вулиця порожня. |