| Περαστικά μου είπαν, φίλοι και συγγενείς |
| στη ζάλη της φορμόλης μιας φτωχοκλινικής |
| Περαστικά μου λέγαν, κι ο πόνος μου ο βαθύς |
| Να λάμπει μια οπτασία στο αίμα της πληγής |
| Και θα `ναι μέρες σου μου είπαν μετρημένες |
| Ξέρε το πως κάποια μέρα θα σκοτωθείς |
| Μα εγώ γουστάρω να τελειώσω |
| Στο γλίστρημα μιας στροφής |
| Μα εγώ γουστάρω να τελειώσω |
| Στο γλίστρημα μιας στροφής |
| Ξυπνάω απ' το λήθαργο μου, η μηχανή σπασμένη |
| στα μάτια μου μπροστά, έφεγγε τσακισμένη |
| Μέσα στο ψιλοβρόχι, με ντήμα ονειρικό |
| Ξεσπάω σ' ένα γλέντι, που άναβε φονικό |
| Έχει νυχτώσει μες του ίλιγγου το αίμα |
| Ξεθωριασμένα σύννεφα αλλάζουνε τροχιά |
| Τα γήπεδα σαν τσιμεντένια τραίνα |
| Βασίλεψαν στο βλέμμα μου βαθιά |
| Τα γήπεδα σαν τσιμεντένια τραίνα |
| Βασίλεψαν στο βλέμμα μου βαθιά |
| Στης κόντρας το ρυθμό, θα καταναλωθώ |
| δεν φτάνει το τραγούδι αυτό για να εκδηλωθώ |
| της νύχτας θα ζουμάρω, μια σκοτεινή στροφή |
| Και θα χαθώ για πάντα, πάνω στη μηχανή |
| Και θα χαθώ για πάντα, πάνω στη μηχανή |
| Και θα χαθώ για πάντα, πάνω στη μηχανή |
| Και θα χαθώ για πάντα… |