| Weisch no, de Sommer vo mim Läbe |
| Stonde sie verflüüged wie Sekonde dör mi Schädel |
| Du ond ech, wössed mer mönd goh, stiiged usem Schatte |
| Stiiged iih ond fahred wäg, Charre vo dim Vater |
| Wel bald emol die Wält ondergohd |
| Hender üs Trümmerfäld, vor üs ändlosi Stross |
| Mer hend gseid, wiiter wenn mers bes do häre schaffed |
| Esch egal wär üs wott hole, mer send schwär bewaffnet |
| Ond du weisch es, mer cha wonderschöni Sache us paar Schärbe mache |
| Ech gseh ändlech Emotione i dim lääre Lache |
| Fahred wiiter ond mer fahred bes noch Barcelona |
| Mer mönd wäg vo dem Land wo üs so kapott macht |
| Jedi Nacht brengt en onberüehrte Morge |
| Ech ha Sand uf de Huut, Sonnebrand am Obe |
| Ond die Sonnestrahle, log sie bräched i de Wasserfläsche |
| Üsi alte Echs fasch vergässe |
| Schatte |
| D’Sonne brengt Liecht, aber Liecht brengt Schatte |
| De Sommer brengt d’Sonne brengt Liecht brengt Schatte |
| Macht Schatte |
| D’Sonnestrahle i de Wassefläsche (Schatte) |
| Üsi alte Echs fasch vergässe (Schatte) |
| Tusig Meter vor de Klippe (Schatte) |
| Mer send hondert Meter vor de Klippe |
| Doch jede Sommer gohd verbii |
| Laubbedeckti Stross, Chüele Wind, Melancholie |
| Setz im Bus am früehe Morge, moss go schaffe |
| Ond ha Träum wo mech verfolged, wie Dämone us de Nacht man |
| Ech be ennerlech zerfalle, gäg use e Fassade |
| Lose üsi Songs wie ne trurigi Ballade |
| Chom was wetsch no säge |
| Hemmer alles mol besiegt, bliibed mer zwöi die legschte Gägner, verstohsch? |
| Ond wenn d’Gfühl wiene Ozean send |
| De besch du so we de Mond ond de Wind |
| Wel etze besch verschwonde ond s’esch Tod i mer enn |
| Kä Wälle kei Storm, flachs Meer, doch es macht so e ke Senn |
| Log ech ha, kämpft wiene Leu, bes as Änd för üs zwöi |
| Aber falsches Gold glänzt nome neu |
| Lönd de, Süde hender üs, mer gönd i höchi Norde |
| De letscht Sommerobe werd zom Herbstmorge |
| Ond us paar Täg ohni Schlof wärded paar Johr |
| Ond us einisch e Figg gäh wärded paar Mol |
| Ech ha hondert Mol gseid, dass ech so nömme afoh, nömme afoh |
| Ond die Wolche in schwarz |
| Wie ne Spiegel vo de Seel, so schwarz |
| Wie die Lieder wonech seng, mer fahred |
| Bes de Sommer zroggchond, mer fahred, mer fahred |