| وقتی که آسمون شهر سقف کوتاهی باشه
| Коли небо міста — короткий дах
|
| خوش ترین لحظه هامون گذر آهی باشه
| Нехай мине наша найщасливіша мить
|
| با چه شوقی ما به شب وعده فردا رو بدیم
| З яким нетерпінням ми обіцяємо завтра до ночі
|
| راز رودی که نرفت رو به دریا رو بگیم
| Розповімо таємницю річки, яка не впала в море
|
| توی باغچه گل نمونده همه فصلها پاییزه
| У квітнику всі пори року осінь
|
| تا میاد اسم بهار همه برگها میریزه
| До весни все листя опаде
|
| پر پروانه شعرم توی آخرین غزل سوخت
| В останньому сонеті згорів метелик мого вірша
|
| پای شب مفتاد و غمگین چشماشو به دست من دوخت
| Наприкінці ночі він дивився на мою руку сумними й сумними очима
|
| پای دیوار شکسته واسه این مردم دلتنگ بزنم ساز
| Біля розбитої стіни я сумую за цими людьми
|
| نه یه شعری نه یه آهنگ همه دلتنگ همه دلتنگ
| Не вірш, не пісня, Всі за всіма сумують
|
| نه یه شوقی به گلهای رنگ پریده بزنم رنگ…
| Я не хочу фарбувати бліді квіти...
|
| وقتی که آسمون شهر سقف کوتاهی باشه
| Коли небо міста — короткий дах
|
| خوش ترین لحظه هامون گذر آهی باشه
| Нехай мине наша найщасливіша мить
|
| با چه شوقی ما به شب وعده فردا رو بدیم
| З яким нетерпінням ми обіцяємо завтра до ночі
|
| شب تار و بی چراغ کوره راهی رو بریم
| Підемо в дорогу темної ночі без лампи
|
| توی باغچه گل نمونده همه فصلها پاییزه
| У квітнику всі пори року осінь
|
| تا میاد اسم بهار همه برگها میریزه
| До весни все листя опаде
|
| پر پروانه شعرم توی آخرین غزل سوخت
| В останньому сонеті згорів метелик мого вірша
|
| پای شب مفتاد و غمگین چشماشو به دست من دوخت
| Наприкінці ночі він дивився на мою руку сумними й сумними очима
|
| نه دیگه شوقی نمونده واسه این مردم دلتنگ بزنم ساز
| Ні, я більше не хочу сумувати за цими людьми
|
| نه یه شعری نه یه آهنگ همه دلتنگ همه دلتنگ
| Не вірш, не пісня, Всі за всіма сумують
|
| نه یه شوقی به گلهای رنگ پریده بزنم رنگ… | Я не хочу фарбувати бліді квіти... |