| Με μάτια σκυμμένα στο χώμα |
| αναρωτιέσαι τι δεν πήγε καλά |
| Μες το κεφάλι σου φιλάς ένα πτώμα |
| Γυρνάς στην παλιά συντροφιά |
| Αυτοί που σε ξέρουν θα φερθούν λογικά |
| Θα ‘ρθουν και θα σου ψιθυρίσουν |
| Πονάει πάντα η πρώτη φορά |
| Πονάει πάντα η πρώτη φορά |
| Πονάει πάντα η πρώτη φορά |
| Στο ίδρυμα οι ανάσες δονούν |
| τον ήσυχο σάπιο αέρα |
| Οι βόλτες στους φράχτες σταματούν |
| Κανείς δεν θυμάται τι υπάρχει πιο πέρα |
| Οι έγκλειστοι ήρωες το ξέρουν καλά |
| κι οι μαύροι αιώνες το ξέρουν |
| Πονάει πάντα η πρώτη φορά |
| Πονάει πάντα η πρώτη φορά |
| Πονάει πάντα η πρώτη φορά |
| Μα καμιά φορά, καμιά φορά |
| Πονά για πάντα η πρώτη φορά |
| Πονά για πάντα, για πάντα η πρώτη φορά |
| Πονά για πάντα, για πάντα η πρώτη φορά |
| Πονά για πάντα, για πάντα, για πάντα, για πάντα |
| Πονάει πάντα η πρώτη φορά… |